Γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2016 με ΡαδιοΘέατρο Σκιών

Δείτε εδώ σχετική ανάρτηση

Μπορείτε να ακούσετε τη συνεργατική εκπομπή στο τέλος της ανάρτησης ή στο ιστορικό εκπομπών (podcast) του μαθητικού ραδιοφώνου εδώ 

 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ

Η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου είναι η ετήσια γιορτή της διεθνούς θεατρικής κοινότητας, από το 1961, όταν πρωτοεμφανίσθηκε με πρωτοβουλία του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Εορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου, με θεατρικά δρώμενα και άλλες συναφείς με το θέατρο εκδηλώσεις, που διοργανώνονται από τα εθνικά τμήματα του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης που συνενώνει τους επαγγελματίες του θεάτρου και συνεργάζεται στενά με την UNESCO.

Κάθε χρόνο ένας άνθρωπος του θεάτρου αναλαμβάνει να γράψει το μήνυμα του εορτασμού, το οποίο είθισται να διαβάζεται στα θέατρα πριν από την παράσταση της 27ης Μαρτίου. Το φετινό μήνυμα (2016) ανήκει στον Ρώσο σκηνοθέτη Ανατόλι Βασίλιεφ και έχει ως εξής:

 

Χρειαζόμαστε το θέατρο;
Αναρωτιούνται χιλιάδες επαγγελματίες του χώρου απογοητευμένοι από το θέατρο και εκατομμύρια άνθρωποι που κουράστηκαν απ’ αυτό.

Τι το χρειαζόμαστε;
Σε μια περίοδο που η θεατρική σκηνή είναι τόσο ασήμαντη σε σύγκριση με τις αυθεντικές τραγωδίες της αληθινής ζωής που παίζονται στις πλατείες των πόλεων και σε κάθε κομμάτι γης της χώρας.

Τι σημαίνει για μας;
Χρυσοποίκιλτα θεωρεία και εξώστες, βελούδινες πολυθρόνες, βρώμικα παρασκήνια, λαμπερές φωνές ηθοποιών ή και το αντίθετο, κάτι που μπορεί να μοιάζει φαινομενικά διαφορετικό: μαύρα κουτιά, λεκιασμένα με λάσπη και αίμα, μαζί με ένα σωρό από φανατισμένα γυμνά κορμιά μέσα.

Τι είναι ικανό να μας πει;
Τα πάντα!
Το θέατρο μπορεί να μας πει τα πάντα.

Πώς οι θεοί κατοικούν στον ουρανό και πως οι φυλακισμένοι εξοντώνονται σε ξεχασμένες υπόγειες σπηλιές και πως το πάθος μπορεί να μας ανυψώσει, και πως η αγάπη να καταστρέψει, και πως κανένας δε χρειάζεται έναν καλό άνθρωπο σ’ αυτόν τον κόσμο, και πως η απάτη βασιλεύει και πως οι άνθρωποι ζουν σε διαμερίσματα ενώ τα παιδιά βολοδέρνουν στα προσφυγικά στρατόπεδα, και πως όλοι πρέπει να επιστρέψουν στην έρημο και πως μέρα με τη μέρα είμαστε αναγκασμένοι να χωρίζουμε από τους αγαπημένους μας, -το θέατρο μπορεί να πει τα πάντα.

Το θέατρο υπήρχε από πάντα και θα παραμείνει για πάντα.
Και τώρα τα τελευταία 50 ή 70 χρόνια είναι ιδιαίτερα αναγκαίο. Επειδή αν κοιτάξετε όλη την τέχνη που απευθύνεται στο κοινό μπορείτε να δείτε ότι μόνο το θέατρο μας δίνει -μία λέξη από στόμα σε στόμα, μία ματιά από βλέμμα σε βλέμμα, μία χειρονομία από χέρι σε χέρι, και από σώμα σε σώμα. Δε χρειάζεται κανένα ενδιάμεσο για να λειτουργήσει ανάμεσα στα ανθρώπινα όντα, αποτελεί την πιο διάφανη μορφή φωτός, δεν ανήκει ούτε στον νότο, ούτε στον Βορρά, ούτε στην Ανατολή, ούτε στη Δύση -όχι, είναι η ουσία του ίδιου του φωτός, που λάμπει και από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου, αναγνωρίζεται αμέσως από κάθε άνθρωπο, είτε εχθρικό είτε φιλικό προς αυτό.

Και χρειαζόμαστε θέατρο που πάντα παραμένει διαφορετικό, χρειαζόμαστε θέατρο πολλών διαφορετικών ειδών.
Κι όμως, νομίζω ότι από όλες τις δυνατές μορφές και σχήματα θεάτρου ή αρχαϊκή του φόρμα θα αποδειχθεί ότι είναι σε περισσότερη ζήτηση. Το τελετουργικό θέατρο δεν μπορεί να έρχεται τεχνικά σε αντίθεση με αυτό των «πολιτισμένων» εθνών. Η κοσμικός πολιτισμός γίνεται τώρα όλο και πιο πολύ χειραφετημένη όπως ονομάζεται «η πληροφορία του πολιτισμού» σταδιακά αντικαθιστά και εξορίζει απλές οντότητες καθώς και την ελπίδα μας να τις συναντήσουμε κάποια μέρα.

Αλλά τώρα μπορώ να κοιτάξω καθαρά: το θέατρο έχει τις πόρτες του ορθάνοιχτες. Ελεύθερη είσοδος για όλους και τον καθένα.
Στο διάολο τα γκάτζετ και τα κομπιούτερ -πηγαίνετε απλώς στο θέατρο, κάντε κατάληψη στις θέσεις της πλατείας και στους εξώστες, ακούστε τα λόγια και κοιτάξτε τις ζωντανές εικόνες! – είναι το θέατρο μπροστά σας, μην το αμελείτε και μη χάνετε την ευκαιρία να συμμετέχετε σ’ αυτό- είναι μάλλον η πιο πολύτιμη ευκαιρία που μοιραζόμαστε στην μάταιη και γρήγορη ζωή μας.

Χρειαζόμαστε κάθε είδους θεάτρου.
Υπάρχει μόνο ένα θέατρο που σίγουρα δεν χρησιμεύει σε κανέναν -εννοώ το θέατρο των πολιτικών παιχνιδιών, το θέατρο της πολιτικής «ποντικοπαγίδας», το θέατρο των πολιτικών, το μάταιο θέατρο της πολιτικής. Αυτό που σίγουρα δεν χρειαζόμαστε είναι το θέατρο του καθημερινού τρόμου -είτε ατομικού είτε ομαδικού, αυτό που δε χρειαζόμαστε είναι το θέατρο των νεκρών σωρών και του αίματος στους δρόμους και τις πλατείες, στις πρωτεύουσες και στις επαρχίες, ένα ψεύτικο θέατρο συγκρούσεων μεταξύ θρησκευτικών ή εθνικών ομάδων…

Βιογραφικό του σκηνοθέτη

Ο Ανατόλι Βασίλιεφ, που γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1942 στην πόλη Πένζα της Ρωσίας, είναι διεθνώς καταξιωμένος σκηνοθέτης και καθηγητής του Ρωσικού Θεάτρου. Είναι ο ιδρυτής της Σχολής Δραματικής Τέχνης της Μόσχας (1987), η οποία αρχικά βρισκόταν στην οδό Ποβαρσκάγια, ενώ το 2001 μεταφέρθηκε σε νέο κτίριο στην οδό Σρετένκα. Πρόκειται για ένα αρχιτεκτονικά πρωτότυπο χώρο, η σύλληψη του οποίου είχε ως βάση τους σχεδιασμούς του Βασίλιεφ, που θα διευκόλυναν τη θεατρική έρευνα, στην οποία και είναι αφιερωμένη η σχολή.

Από το 1981 δίδαξε αρκετές φορές στο Κρατικό Ινστιτούτο Θεατρικής Τέχνης (GITIS), στο Ινστιτούτο Κινηματογράφου, στη Μόσχα (VGIK) και κατά την περίοδο 2004-2008 εργάστηκε ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Τμήματος Διδασκαλίας και Έρευνας Θεατρικής Σκηνοθεσίας ENSATT (École Nationale Supérieure des Arts et Techniques du Théâtre) στη Λυών. Θεωρείται ένας από τους σημαντικούς Ρώσους σκηνοθέτες της γενιάς του.

Το 1968 ο Ανατόλι Βασίλιεφ εγγράφεται στο Κρατικό Ινστιτούτο Θεατρικής Τέχνης (GITIS), όπου σπουδάζει μαζί με τον Αντρέι Ποπόφ και την Μαρία Κνέμπελ. Το 1973 αρχίζει να εργάζεται στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας (ΜΧΑΤ), όπου διασκευάζει το έργο «Σόλο για ρολόι με εκκρεμές» [«Sólo pre bicie (hodiny)»] του Όσβαλντ Ζαγκράντνικ. Από το 1977 εργάζεται στο Θέατρο Στανισλάφσκι υπό τη διεύθυνση του Αντρέι Ποπόφ. Σκηνοθετεί το 1978 την πρώτη εκδοχή της «Βάσσα Ζελεζνόβα» («The First Draught of Vassa Zheleznova») του Μαξίμ Γκόρκι και το 1979 το έργο «Η ενήλικη κόρη ενός έφηβου άντρα » («The Grown Daughter of a Young Man», «Vzroslaia doch’ molodogo cheloveka»), του Βίκτωρ Σλάβκιν.

Το 1982 καλείται από το Θέατρο Ταγκάνκα (Taganka Theatre), το οποίο ιδρύθηκε το 1964 από τον Γιούρι Λιουμπίμοφ. Η σκηνοθεσία του έργου «Σερσό» («Cerceau») του Βίκτωρ Σλάβκιν αναγνωρίζεται ως η καλύτερη διασκευή για το 1985. Κατά τη δεκαετία του 1980 αρχίζει να διδάσκει σε σεναριογράφους και σκηνοθέτες κινηματογράφου.

Το 1987 ιδρύει το δικό του θέατρο, τη Σχολή Δραματικής Τέχνης την οποία διευθύνει. Οι πρώτες παραστάσεις του θεάτρου ανεβαίνουν στο υπόγειο του κτιρίου στην οδό Ποβαρσκάγια, βόρεια της περιοχής Αρμπάτ, στο κέντρο της Μόσχας. Η πρώτη θεατρική σαιζόν εγκαινιάζεται με το «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα» («Sei personaggi in cerca d’ autore») του Λουίτζι Πιραντέλλο. Μαζί με το «Σερσό» του Σλάβκιν, το οποίο έγραψε ειδικά για το θέατρο του Βασίλιεφ, οι δύο παραγωγές περιοδεύουν στη Δυτική Ευρώπη για πρώτη φορά το 1987-1988.

Η σχολή του εξελίσσεται σε εργαστήριο πειραματισμού της φωνής και του σώματος του ηθοποιού. Ο Ανατόλι Βασίλιεφ επεδίωξε να σκηνοθετήσει μη θεατρικά κείμενα, με στόχο να εξερευνήσει την προφορική και λογοτεχνική τους αξία.

Έχοντας ο ίδιος μουσική εκπαίδευση, συχνά χρησιμοποιεί τη μουσική στο έργο του. Έχει εμβαθύνει στη μελέτη των δομών ενός έργου, μέσα από τη μεθοδολογία της «Etude» και ενδιαφέρεται για τους τρόπους με τους οποίους ο εσώτερος βίος μιας ιδέας μπορεί να φανερωθεί μέσα από το ρήμα. Μελετά την υλικότητα του ήχου, τον επιτονισμό, επιδιώκοντας να θέσει τις λέξεις σε κίνηση: ο λόγος θα πρέπει να γίνεται βέλος.

Ο Ανατόλι Βασίλιεφ σταδιακά κερδίζει διεθνή αναγνώριση. Το 1992 σκηνοθετεί τη «Μασκαράτα» (Маскарад) του Μ. Λέρμοντοφ στην Κομεντί Φρανσαίζ (Comédie Française) - βραβείο «Χάος» (Πιραντέλλο), Αγκριτζέντο, Ιταλία - και τον επόμενο χρόνο, στη Ρώμη, το «Καθένας με τον τρόπο του» (Ciascuno a suo modo) του Λ. Πιραντέλο. Το 1997 παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Αβινιόν, στην Ιταλία και το Βερολίνο το έργο «Οι Θρήνοι του Ιερεμία» (Παλαιά Διαθήκη). Η παράσταση τιμάται με το Εθνικό Βραβείο «Χρυσή Μάσκα» της Ρωσίας (Russia’s National Golden Mask Prize). Το 1998 παρουσιάζει το «Δον Ζουάν ή Πέτρινος Καλεσμένος» (Дон Гуан, Каменный гость) του Α. Πούσκιν στο Λα Καρτουσερί (La Cartoucherie).

Ανεβάζει το « Όνειρο του γεράκου» (Дядюшкин сон) του Ντοστογιέφσκι (1994, Βουδαπέστη), το «Ντάμα Πίκα» (Пиковая дама) του Τσαϊκόφσκι (1996, Βαϊμάρη), το «Αθώοι Ένοχοι» (Без вины виноватые) του Οστρόφσκι (Ουγγαρία 1998), το «Μότσαρτ και Σαλιέρι» (Моцарт и Сальери) του Πούσκιν, το «Υλικό Μήδειας» (Verkommenes Ufer Medeamaterial Landschaft mit Argonauten) του Χάινερ Μίλερ (2001, Μόσχα).

Στις 4 Μαΐου 2001 το θέατρο μεταφέρεται σε νέο κτίριο στην οδό Σρετένκα, κτισμένο βάσει των σχεδίων του Ανατόλι Βασίλιεφ και του Ιγκόρ Ποπόφ, του Μπορίς Τκχορ και του Σεργκέι Γκουσάρεφ. Η δομή του νέου κτιρίου με τις δύο του σκηνές και τα μεγάλα γυάλινα παράθυρά του, θεωρείται ότι συμβάλλει στην ατμόσφαιρα ενός καλλιτεχνικού εργαστηρίου, όπως το οραματίστηκαν οι δημιουργοί του.

Το 2005 ο Βασίλιεφ ανεβάζει ξανά το «Υλικό Μήδειας» στο Theatre des Amandiers στο Nanterre (Παρίσι). Το 2006 παρουσιάζει το «Για το ταξίδι του Ονιέγκιν» (Из путешествия Онегина), των Πούσκιν και Τσαϊκόφσκι στο Θέατρο Odeon και καλείται από το φεστιβάλ Αβινιόν να παρουσιάσει το «Μότσαρτ και Σαλιέρι» και την «Ιλιάδα».

Το 2006, μετά από μια διαφωνία του με τις αρμόδιες αρχές της Μόσχας, ο Βασίλιεφ εγκαταλείπει τη θέση του στη Σχολή Δραματικής Τέχνης και μετακομίζει στην Ευρώπη. Εργάζεται στο Παρίσι, στη Λυών και στο Λονδίνο. Τρία χρόνια αργότερα προσκαλείται από τον διευθυντή του Θεάτρου Μπολσόι να ανεβάσει μια διασκευή του «Ντον Τζοβάννι» (Don Giovanni).

Το 2010 ο Βασίλιεφ εγκαινιάζει ένα τριετές πρόγραμμα μαθημάτων για την επιμόρφωση των παιδαγωγών δραματικών σχολών. Το πρόγραμμα, το οποίο εδράζεται στη Βενετία, διαρκεί δύο μήνες ανά έτος και στοχεύει κυρίως σε Ιταλούς επαγγελματίες, αν και ελκύει επίσης παιδαγωγούς, ηθοποιούς και σκηνοθέτες απ’ όλο τον κόσμο.

Το 2011 στο Ινστιτούτο Γκροτόφσκι στην Βαρσοβία, Πολωνία, ο Βασίλιεφ εγκαινίασε ένα σεμινάριο με θέμα τις τεχνικές υποκριτικής. Το σεμινάριο διήρκησε δύο χρόνια και λειτούργησε ως σημείο επαφής για απόφοιτους στη Βενετία, καθώς και ηθοποιούς από διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες.

Τον Μάρτιο 2016 ο Βασίλιεφ σκηνοθετεί το «La Musica Deuxième» της Μαργκερίτ Ντυράς στη Κομεντί Φρανσαίζ (Comédie Française) στο Παρίσι. Βοηθός του η για χρόνια συνεργάτιδά του Ναταλία Ισάεβα, μεταφράστρια και θεατρική ερευνήτρια, καθώς και ο Μπόαζ Τρίνκερ, ειδικός στη διαπαιδαγώγηση των ηθοποιών. Πηγή

 

 

Read more...

“1821: ΡΑΔΙΟκαραγκιόζης σε 5 πράξεις!”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνεργατική εκπομπή στο ιστορικό εκπομπών (podcast) του μαθητικού ραδιοφώνου εδώ.

Τι σκαρφίστηκαν τα σχολεία του μαθητικού ραδιοφώνου – EuropeanSchoolRadio;

Η ραδιοφωνική ομάδα «Μουσικοί Υποκριτές» της γ΄ γυμνασίου του Μουσικού Σχολείου Βέροιας συνεχίζει τη συνεργασία με σχολεία του μαθητικού ραδιοφώνου – European School Radio και φέτος μετά από κάλεσμα της ομάδας του Δημοτικού Σχολείου Σκιώνης και της εκπαιδευτικού και συντονίστριας του ραδιοφώνου, Ευτυχίας Τούλιου. Βγαίνει στον αέρα του μαθητικού ραδιοφώνου με άλλα τέσσερα σχολεία που συμμετέχουν στη δράση του European School Radio με ένα ραδιοφωνικό Θέατρο Σκιών με τίτλο: “1821: ΡΑΔΙΟκαραγκιόζης σε 5 πράξεις!”

Ημέρες Μετάδοσης εκπομπής:

  • Πέμπτη 24 Μαρτίου στις 5 - 7μμ και
  • Παρασκευή 25 Μαρτίου στις 2 - 4μμ
  • Συμμετέχοντα σχολεία - υπεύθυνες εκπαιδευτικοί:
  • 2ο Γυμνάσιο Ζακύνθου -  Κατερίνα Κατραντζή
  • Μουσικό Σχολείο Βέροιας, Χαρά ΣκουμποπούλουΒασιλική Καρβέλη 
  • Πειραματικό Γυμνάσιο Πανεπιστημίου Κρήτης, Άννα Πατεράκη
  • Δημοτικό Σχολείο Νέας Σκιώνης, Ευτυχία Τούλιου
  • 8ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου, Σοφία Κουζούλη

Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας, λοιπόν, δημιουργήθηκε μια εκπομπή με αφορμή την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 στην οποία παρουσιάζονται τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα που αφορούν την περιοχή του κάθε σχολείου με έναν πρωτότυπο και ευρηματικό τρόπο - με ένα ραδιοφωνικό Θέατρο Σκιών  - που κεντρικός ήρωας είναι ο Καραγκιόζης και η παρέα του. Η εκπομπή θα μεταδοθεί από το μαθητικό ραδιόφωνο στο διαδίκτυο τηνΠέμπτη 24 Μαρτίου στις 5 - 7μ.μ. και την Παρασκευή 25 Μαρτίου στις 2 - 4μ.μ. http://europeanschoolradio.eu/

Η ομάδα του Μουσικού Σχολείου Βέροιας συμμετέχοντας παράλληλα και στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου 2016 παρουσιάζει στο δικό της απόσπασμα του έργου την επανάσταση στην περιοχή της Βέροιας και της Νάουσας (μάχη Δοβρά και ολοκαύτωμα Νάουσας). Είναι προϊόν διδακτικού σεναρίου που υλοποιήθηκε από τους μαθητές της γ΄ γυμνασίου του σχολείου με υπεύθυνες εκπαιδευτικούς τις φιλολόγους του τμήματος, Χαρά Σκουμποπούλου και Βάσω Καρβέλη στο πλαίσιο των μαθημάτων της ιστορίας, του θεάτρου και της νεοελληνικής γλώσσας. Βασική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ομαδοσυνεργατική και η ανακαλυπτική.

Οι μαθητές έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και ενθουσιάστηκαν με τη συμμετοχή τους σε αυτή τη ραδιοφωνική συνεργασία και σας προσκαλούν να συντονιστείτε μαζί τους για ένα ενδιαφέρον μάθημα ιστορίας!

Ευχαριστούμε το μαθητικό ραδιόφωνο για την ευκαιρία που μας δίνει για συνεργασία, δημιουργία και επικοινωνία. 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ στη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "Θεανώ Ζωγιοπούλου"

Στην πρώτη φάση υλοποίησης του σεναρίου την Παρασκευή 14 Μαρτίου 2016 οι μαθητές συνοδευόμενοι από τις υπεύθυνες καθηγήτριες επισκέφθηκαν τη δημοτική βιβλιοθήκη «Θεανώ Ζωγιοπούλου» προκειμένου να κάνουν έρευνα σε βιβλία τοπικής ιστορίας και να εργαστούν πάνω στο σενάριο με φύλλα εργασίας στον χώρο της βιβλιοθήκης.

Παράλληλα είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τη μεγάλη συλλογή της ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ δωρεά Ιδρύματος "Σταύρου Νιάρχου που φιλοξενείται  στο χώρο της βιβλιοθήκης. Η συλλογή περιέχει 3500 CD και DVD και γύρω στις 1500 τίτλους βιβλίων (ελληνόγλωσσα και ξενόγλωσσα) για τη μουσική καθώς επίσης παρτιτούρες έργων γνωστών συνθετών. 

Ευχαριστούμε την υπεύθυνη της βιβλιοθήκης, κα Βούλα Κοτσάλου για τη θερμή φιλοξενία της.

 http://www.europeanschoolradio.eu/blog/radiokaragiozis1/

 spot Μουσικοί Υποκριτές

 Μουσικοί Υποκριτές

 

Read more...

Αρχείο Εκπομπών Ραδιοφωνικής Ομάδας στο μαθητικό ραδιόφωνο

Ακούστε την 1η εκπομπή για τη σχολική χρονιά 2015 - 2016: "Όταν η μουσική μιλά και ο λόγος αγγίζει ευαίσθητες χορδές" - Η εκδήλωση για την 75η επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 και η εκδήλωση για την 41η επέτειο της 17ης Νοέμβρη.

Ακούστε εδώ τις εκπομπές της ραδιοφωνικής ομάδας του Μουσικού Σχολείου Βέροιας στην ανανεωμένη πλατφόρμα του πρώτου διαδικτυακού μαθητικού ραδιοφώνου - European School Radio.

Μπορείτε επίσης να ακούσετε εδώ και τις εκπομπές των ραδιοφωνικών ομάδων των σχολείων που συμμετέχουν στη μεγάλη κοινότητα του πρώτου διαδικτυακού μαθητικού ραδιοφώνου - European School Radio. 

Καλή σας ακρόαση!

Read more...

Δυναμικό ραδιοφωνικό ξεκίνημα στο ανανεωμένο European School Radio - 17 Νοεμβρίου 2015

              Δείτε εδώ την ανάρτηση στη νέα πλατφόρμα του ανανεωμένου μαθητικού ραδιοφώνου -  European School Radio.

        Δυναμικό ξεκίνημα για το Μουσικό Σχολείο Βέροιας στο πρώτο μαθητικό ραδιόφωνο – European School Radio με μια δίωρη εκπομπή ενάντια στον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία που γεννούν ο φασισμός και τα δικτατορικά καθεστώτα την Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015 και ώρα 17:00 – 19:00 

Α΄ μέρος εκπομπής

        Θα παρουσιαστεί στο πρώτο μέρος η εκδήλωση για την 75η επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 με τίτλο: “Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον…Ποτέ πια!!!” 

        Μέσα από λογοτεχνικά και αυτοβιογραφικά κείμενα, ποιήματα, μαρτυρίες αφανών και επώνυμων πρωταγωνιστών – τα οποία ερμηνεύουν με μοναδικό τρόπο μαθητές της Α΄ Λυκείου – αλλά και μέσα από επιλεγμένα τραγούδια κορυφαίων στιχουργών και συνθετών – που ερμηνεύει ορχηστρικό σύνολο μαθητών του σχολείου αλλά και η χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής παρουσιάζονται οι μεγάλες στιγμές της ιστορίας, όταν…οι ήρωες πολεμούσαν σαν Έλληνες, όταν…οι Κυριακές ήταν συννεφιασμένες, όταν…τις ημέρες εκείνες μυστική σύναξη έκαναν τα παιδιά.

       Οι συντελεστές της εκδήλωσης ήταν οι καθηγητές μουσικής, Βασίλης Βαλαβάνης – ενορχήστρωση, διεύθυνση ορχήστρας – χορωδίας, Ελένη Νατσάκου – διδασκαλία χορωδίας, Μιρέλα Παπαδοπούλου – ενορχήστρωση, Γεωργία Ιωαννίδου – συνοδεία πιάνου και η φιλόλογος, Χαρίκλεια Σκουμποπούλου .

Β΄ μέρος εκπομπής

        Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής θα παρουσιαστεί η εκδήλωση για την 41η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου με τίτλο: “Πώς να σωπάσω”. Μουσική, τραγούδι, απαγγελίες, δρώμενα σε μια αρμονική σύνθεση που μας μεταφέρει στο κλίμα της εποχής.

       Την ευθύνη της οργάνωσης είχαν η καθηγήτρια μουσικής, Βιργίνια Καραφούσια και η φιλόλογος, Χαρίκλεια Σκουμποπούλου ενώ σκίτσα για την επένδυση του οπτικοακουστικού υλικού φιλοτέχνησε η καθηγήτρια εικαστικών, Φωτεινή Χαμιδιελή.

Δείτε τα διαφημιστικά των εκδηλώσεων εδώ και εδώ.

Οπτικοακουστικό υλικό

Σώπα μη μιλάς – Πώς να σωπάσω (βίντεο)

Συνεχίστε τον δρόμο μας (βίντεο)

 

 

Read more...

Ένας συν Δύο λόγοι για να Γιορτάσουμε Συν-εργατικά την Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής 2015

O Φώνης… τραγουδά την ιστορία του ραδιοφώνου

Δείτε εδώ το διαφημιστικό βιντεο της εκπομπής 

                                    Ακούστε εδώ τη ραδιοφωνική εκπομπή από το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο

        Δεκατρία ελληνικά σχολεία - δώδεκα δημοτικά, γυμνάσια  & λύκεια από όλη την Ελλάδα μαζί με το ελληνικό δημοτικό σχολείο του Βούπερταλ - συναντιούνται σε μια ραδιοφωνική εκπομπή - την παραγωγή της οποίας έχει αναλάβει η ραδιοφωνική ομάδα του Μουσικού Σχολείου Βέροιας - την Κυριακή 21 Ιουνίου 2015 στις 8 μ.μ. στο πρώτο μαθητικό διαδικτυακό ραδιόφωνο – EuropeanSchoolRadio

  • για να γιορτάσουν την Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής με τον δικό τους τρόπο,
  • για να ανταλλάξουν απόψεις για την ιδιαίτερα δημιουργική συνεργασία τους στο πλαίσιο της δράσης του etwinning,
  • για να αποχαιρετήσουν την παραγωγική σχολική χρονιά υποδεχόμενα το καλοκαίρι.

        Η Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής είναι η καλύτερη ευκαιρία, για να παρουσιάσουν τα δεκατρία συνεργαζόμενα σχολεία την ιστορία του ελληνικού ραδιοφώνου από το 1928 έως το 2009 μέσα από τραγούδια αυτήν τη φορά που δημιουργήθηκαν για τη μουσική επένδυση του ραδιοφωνικού θεατρικού έργου με τίτλο «Ραδιοφωνικές Πτήσεις στον Χρόνο». Ένα πρωτότυπο έργο το οποίο δημιουργήθηκεστο πλαίσιο του εθνικού έργου eTwinning «Μια Θεατρική Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου στο δικό μας Ραδιόφωνο - European School Radio» και παρουσιάστηκε ήδη από το Μαθητικό Ραδιόφωνο European School Radio την Παρασκευή 13  Φεβρουαρίου 2015 – Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου.  

       Πιο αναλυτικά, με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους, μαθητές/τριες των σχολείων έγραψαν στίχους, για να αφηγηθούν με αυτόν τον τρόπο σύντομα τα ραδιοφωνικά τεκταινόμενα της περιόδου που είχαν αναλάβει - στα πρώτα στάδια του έργου - να ερευνήσουν και στη συνέχεια να παρουσιάσουν με δεκάλεπτο ραδιοφωνικό θεατρικό σκετς σε ειδική εκπομπή.  Αυτούς τους στίχους στην πορεία του έργου ανέλαβαν οι καθηγητές μουσικής να μελοποιήσουν αλλά και να διδάξουν στους μαθητές τα πρωτότυπα τραγούδια, ώστε να ηχογραφηθούν και να παρουσιαστούν σε ραδιοφωνική εκπομπή. Η μελοποίηση των στίχων όλων των σχολείων θα ολοκληρωθεί την επόμενη σχολική χρονιά.

Οι συντελεστές των τραγουδιών

       Στην εκπομπή θα παρουσιαστούν οι στίχοι των τραγουδιών όλων των σχολείων αλλά και ένα τραγούδι που δημιουργήθηκε από το 2ο Δ.Σ. Πάτρας με υπεύθυνη μουσικό την Ξένια Πελεκούδα, ένα τραγούδι από το Ελληνογαλλικό Κολλέγιο ΔΕΛΑΣΑΛ Θεσσαλονίκης με υπεύθυνο μουσικό τον Μπάμπη Τραπεζανλίδη και πέντε τραγούδια από το Μουσικό Σχολείο Βέροιας με υπεύθυνο μουσικό τον Βασίλη Βαλαβάνη, ο οποίος μελοποίησε τους στίχους του Μουσικού Σχολείου Βέροιας, του Ελληνικού Σχολείου Βούπερταλ, του Δ.Σ. Τσοτυλίου Κοζάνης και του Π.Π. Γυμνασίου Πατρών και έπαιξε κλασική κιθάρα. Η ηχογράφηση, η επεξεργασία και η μίξη των τελευταίων μουσικών κομματιών έγινε στο Εργαστήρι Πολυμέσων της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Βέροιας, την οποία θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε για την άψογη συνεργασία μας, καθώς και τον τεχνικό ήχου του εργαστηρίου, Γιώργο Κωνσταντινίδη, ο οποίος έπαιξε και ακουστική κιθάρα σε ένα τραγούδι. Ευχαριστούμε, επίσης, τον εκπαιδευτικό Γερμανικής Γλώσσας στην Α/θμια Βέροιας, Δημήτρη Σολάκογλου, ο οποίος συμμετείχε ως πρώτη φωνή σeτρία τραγούδια, τους καθηγητές μουσικής του Μουσικού Σχολείου Βέροιας, Γιώργο Ζαχαρούδη, ο οποίος έπαιξε βιολί και Σάκη Δερμιτζάκη ο οποίος έπαιξε πιάνο και τον μουσικό, Νίκο Λολίδη, ο οποίος έπαιξε μπουζούκι. 

Οι συντελεστές του έργου eTwinning

      Το έργο eTwinning τελεί υπό την αιγίδα της ελληνικής εθνικής επιτροπής για την UNESCO στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμια Ημέρας Ραδιοφώνου 2015.

      Ιδρυτές του έργου είναι το Μουσικό Σχολείο Βέροιας με υπεύθυνη καθηγήτρια την Σκουμποπούλου Χαρίκλεια και το Ελληνογαλλικό Κολέγιο ΔΕΛΑΣΑΛ Θεσσαλονίκης με υπεύθυνη δασκάλα την Ευτυχία Τούλιου.

Συμμετέχοντα σχολεία και εκπαιδευτικοί στο έργο είναι:

Ελληνικό Σχολείο Βούπερταλ, Ειρήνη Αμαραντίδου

Δ.Σ. Ταγαράδων, Εύη Ροδά

Δ.Σ. Τσοτυλίου Κοζάνης, Τάσος Ροβυθάκης

1ο Δ.Σ. Νέας Αλικαρνασσού, Μαρία Μελεσσανάκη

2ο Δ.Σ. Πάτρας, Ξένια Πελεκούδα

8ο Δ.Σ. Πύργου, Σοφία Κουζούλη

10ο Δ.Σ. Ηλιούπολης, Ναταλία Τζίτζη

Ράλλεια Π.Π.Δ.Σ., Ξανθή Καρανταϊρη

Π.Π. Γυμνάσιο Πατρών, Νίκος Μπακόπουλος

ΓΕΛ Διαπολιτισμικό Ευόσμου, Χρύσα Νένου-Αφροδίτη Μητσοπούλου

2ο ΓΕΛ Νίκαιας, Μαρία Γλύμπη- Βιβή Λειβαδίτη

Μουσικό Σχολείο Βέροιας, Βασίλης Βαλαβάνης

Συντονιστείτε μαζί μας, για να γιορτάσουμε ΡΑΔΙΟΦωνΙΚΑ την Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής!

http://blogs.sch.gr/esrblog/

Read more...
Subscribe to this RSS feed
  1. Ειδησεις
  2. Ετικετες
  3. Videos

Sign In or Create Account